Nawożenie trawnika

Nawożenie jest obok koszenia jednym z najważniejszych zabiegów pielęgnacji trawnika. Od nawożenia zależy wygląd naszego trawnika, jak również zdolności regeneracyjne, zdolności do przetrzymywania okresów niekorzystnych- suszy czy mrozów.

Trawy korzenią się płytko, natomiast intensywnie rosną, koszone i w krótkim czasie wyczerpują składniki pokarmowe, które dodatkowo wraz z wodą opadową przemieszczane są w głębsze warstwy gleby i stają się niedostępne dla korzeni traw. Trawnik rośnie wolniej, mogą się pojawić żółte przebarwienia, dochodzi do wysychania darni.

Oto kilka zalet prawidłowego nawożenia:

-  Pobudzanie rozwoju roślinności trawiastej.

-  Utrzymanie żywego zielonego koloru darni.

-  Ograniczenie  rozwoju mchu w darni.

-  Pobudzenie do krzewienia się traw.

-  Przygotowanie darni do przetrzymywania niekorzystnych warunków suszy lub mrozów.

-  Poprawienie jakości trawnika.

Znaczenie poszczególnych głównych składników pokarmowych dla roślin:

Azot (N):

-  Odpowiada za wzrost wegetatywny roślin.

-  Azot ma wpływ na gospodarkę wodną roślin.

-  Przedłuża okres wegetacji.

-

Zastosowanie azotu zbyt późno na przykład na jesieni może prowadzić do przedłużonej wegetacji i w efekcie złego przygotowania zimy roślin.

Przenawożenie azotem prowadzi do otrzymania roślin dużych, ciemnozielonych o szerokich gąbczastych liściach. Rośliny są mało odporne na choroby i szkodniki oraz na złe warunki atmosferyczne.

Objawy niedoboru azotu:

Silnie zahamowany wzrost części nadziemnych i podziemnych.

Pędy krótkie i cienkie

Pokrój strzelisty, wątły.

Liście bladozielone, stopniowo żółkniejące- stopniowo od liści starszych na młodsze.

Fosfor  (P):

-  Odpowiada za rozwój mikroflory glebowej.

-  Potrzebny jest do przemiany azotu w roślinach.

-  Poprawia gospodarkę pokarmową roślin

Objawy niedoboru fosforu:

-        Zahamowany wzrost części nadziemnych i podziemnych.

-        Pędy krótkie i sztywne.

-        Liście małe, szybko opadające.

-        Liście matowe, ciemne, niebieskozielone często z odcieniem purpurowym.

-        Obeschnięte na brązowo brzegi liścia.

Potas (K):

-        Odpowiada za zwiększenie odporności roślin na szkodniki i choroby.

-        Odpowiada za gospodarkę wodną roślin.

-        Zwiększa wytrzymałość roślin na suszę i mrozy.

-        Wpływa na intensywny proces krzewienia się traw i rozwój.

Objawy niedoboru potasu:

-        Pokrój roślin jest zwiędły związany ze zmniejszeniem się turgoru komórek (zawartości wody w komórkach).

-        Liście są matowe, niebieskozielone.

-        Występuje zasychanie i brązowienie wierzchołków liści.

-        Liście czasem zwijają się, mogą też występować brązowe plamy.

-        System korzeniowy jest mało rozwinięty.

Wapń (Ca):

-        Ma wpływ na odporność i wzrost roślin.

-        Jest antagonistą potasu.

-        Zwiększenie ilości wapnia w glebie podnosi pH gleby.

-        Poprawia działanie nawozów organicznych i mineralnych.

-        Polepsza warunki bytowania mikroflory glebowej.

-        Ogranicza rozrost mchu.

Zawartość wapnia w glebie pozwala na utrzymywanie odpowiedniego pH w glebie. Dla trawników pH powinno być lekko kwaśne i wynosić w granicach pH5,6-6,5.

Zbyt obfite stosowanie wapnia spowoduje podniesienie się pH i być może będzie wskazane obniżenie odczynu przez zastosowanie np.: siarczanu amonu.

Objawy niedoboru wapnia:

-        Młode liście są haczykowato zagięte i poskręcane.

-        Liście starsze mają nieregularne kształty, brzegi postrzępione.

-        Czasem występują brązowe plamy i brązowienie nerwów.

Magnez (Mg):

-        Jest składnikiem chlorofilu zawartego w częściach zielonych rośliny.

-        Odpowiada za szereg przemian w strukturach roślin.

Objawy niedoboru magnezu:

-        Wygląd liści jest paciorkowaty, liście posiadają plamki zielone na żółtym tle.

-        Tworzą się żółciejące smugi z  często odcieniem purpurowym wzdłuż liścia.

-        U roślin dwuliściennych wygląd jest marmurkowaty, żyłki pozostają zielone a po między żyłkami tworzą się żółciejące plamy.

Poza wyżej wymienionymi składnikami pozostaje jeszcze kilka makroelementów jak Żelazo, Siarka, oraz mikroelementów takich jak Cynk, Bor, Miedź i inne niezbędne do prawidłowego rozwoju roślin.

Stosowanie nawozów

Zasadą jest to że należy unikać stosowania nawozów na trawnik mokry, ponieważ może dojść do uszkodzeń (popalenia) delikatnych liści przez cząsteczki rozrzuconego nawozu. Po zakończeniu zabiegu rozrzucania nawozu dobrze jest trawnik podlać wodą.

Należy unikać nawożenia jednym tylko składnikiem na przykład azotem gdyż zastosowanie jednego składnika może może spowodować zapotrzebowanie na kolejny.

Niedopuszczalne jest również stosowanie nawożenia gdy gleba jest bardzo mokra lub nie rozmarznięta.

Na wiosnę tuż po ruszeniu wegetacji należy wysiać około 20-30g  saletry amonowej na 1 metr kwadratowy trawnika. Saletra amonowa jest nawozem szybko działającym jednakże ulega również szybkiemu wypłukaniu w głąb ziemi. Pełna roczna dawka azotu wynosi 1,3-2,4 kg na 100m2 trawnika przy zachowaniu proporcji Azot:Fosfor:Potas jak 4:1:2 lub 4:1:3 .Tą dawkę należy podzielić na kilka mniejszych tak aby nawóz był rozrzucany stopniowo.

Nawożenie azotem można uzupełnić o inne składniki pokarmowe mineralne np.: Azofoskę lub Polifoskę. Z zasady nawożenie azotowe stosuje się w okresie od kwietnia do lipca, później już nie ponieważ zbyt długie nawożenie azotem w okresie jesiennym uniemożliwi zahamowanie wegetacji i złe przygotowanie do zimy.

Nawozy zawierające potas wysiewa się wiosną lub jesienią w ilości 13-20g/m2

Nawozy zawierające fosfor wysiewa się wiosną lub jesienią w ilości 15-20g/m2

Nawozy zawierające magnez w dawce 3-6g/m2

Ilość składników pokarmowych w glebie jest ważna podczas przygotowania do nawożenia, ważny jest również poziom pH w glebie.

Również ważnym elementem przy nawożeniu jest dostarczenie materii organicznej. Dzięki temu zwiększa się zawartość próchnicy w darni która korzystnie wpływa na rozwój i odporność trawnika. Po nawozów organicznych nalezą: kompost kilkuletni, ziemia próchniczna, torf, ziemia liściowa, obornik i inne. Przed rozrzuceniem takich nawozów konieczne jest dokładne rozdrobnienie ich. Najlepiej takie nawozy rozsypywać jesienią w dawce około 2-4 kg/ m2 . Zabieg taki stosuje się co 3-4 lata. Po niedługim czasie system korzeniowy traw przerasta nawóz. Ponadto duża zawartość próchnicy w glebie poprawia właściwości fizykochemiczne i mechaniczne gleby oraz poprawia zawartość wilgoci w okresach suszy oraz zatrzymuje częściowo wypłukiwanie nawozów mineralnych w głąb ziemi.

W archiwum